Erven in Frankrijk: de rechten van de langstlevende

Toen de mooie, jonge makelaar Sandrine Devillard in 2011 haar jawoord gaf aan de onooglijke 65-jarige boer Marcel Amphoux, twijfelde menigeen aan de oprechte bedoelingen van de 42-jarige Parisienne. Bij het verlaten van de kerk werd het pasgetrouwde stel zelfs uitgejouwd door de plaatselijke bevolking.
Marcel Amphoux mocht er dan armzalig uitzien, zijn vermogen, bestaande uit een drietal huizen in de Franse Alpen, werd op een kleine miljoen euro geschat.
Gelukkig zag de boer snel in dat hij te maken had met een golddigger en schreef een testament. Toen Marcel enige tijd later om het leven kwam bij een verkeersongeluk, bleek hij zijn echtgenote niets te hebben nagelaten.
In Frankrijk is het volledig onterven van de langstlevende in principe alleen mogelijk als er kinderen uit het huwelijk zijn. Zijn er geen kinderen, dan heeft de langstlevende in ieder geval recht op een 1/4 van de erfenis in volle eigendom, de zogenaamde legitieme portie. Lees verder

Nieuwe Europese erfrechtregels

Vergeleken met het Nederlands erfrecht is de positie van de langstlevende echtgenoot naar Frans recht veel minder goed geregeld. In Nederland krijgt de achterblijvende echtgenoot of geregistreerd partner van rechtswege alle goederen van de nalatenschap. De kinderen krijgen (slechts) een niet-opeisbare geldvordering ter grote van hun erfdeel. Ze erven pas wanneer ook de langstlevende overlijdt. Wel kunnen de kinderen hun zogenaamde ‘wilsrechten’ inroepen als het vooruitzicht op het verkrijgen van hun erfdeel verslechtert. Bijvoorbeeld als de langstlevende echtgenoot hertrouwt.
In Frankrijk erven de kinderen direct van hun overleden ouder. Lees verder