Scheiden in Frankrijk via de notaris

Sinds 1 januari 2017 is het in Frankrijk mogelijk om zonder tussenkomst van de rechter te scheiden. Echtparen die het eens zijn over de verdeling van de boedel, de zorg voor de kinderen en de alimentatie kunnen voortaan scheiden via de notaris. De nieuwe Franse term voor deze vorm van echtscheiding is “divorce par consentement mutuel sans juge”.

De echtgenoten moeten ieder hun eigen advocaat in de arm nemen. De afspraken worden vastgelegd in een convenant (“convention”) dat door de echtgenoten en hun advocaten wordt ondertekend. Na ondertekening volgt een wettelijk verplichte bedenktijd van 15 dagen.

De advocaten zien erop toe dat het dossier terechtkomt bij de notaris. Deze geeft een verklaring (“attestation de dépôt”) af waarmee de echtscheiding kan worden ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand. Een bezoek aan de notaris is in principe niet nodig.

Wilsbekwame kinderen uit het huwelijk moeten door hun ouders worden geïnformeerd over de mogelijkheid om door de rechter te worden gehoord.

Een echtscheiding via de notaris is niet mogelijk wanneer één van de echtgenoten onder een beschermende maatregel valt, zoals curatele of beschermingswind. In dat geval moet het echtscheidingsverzoek worden voorgelegd aan de rechter.

 

Erven in Frankrijk: de rechten van de langstlevende

Toen de mooie, jonge makelaar Sandrine Devillard in 2011 haar jawoord gaf aan de onooglijke 65-jarige boer Marcel Amphoux, twijfelde menigeen aan de oprechte bedoelingen van de 42-jarige Parisienne. Bij het verlaten van de kerk werd het pasgetrouwde stel zelfs uitgejouwd door de plaatselijke bevolking.
Marcel Amphoux mocht er dan armzalig uitzien, zijn vermogen, bestaande uit een drietal huizen in de Franse Alpen, werd op een kleine miljoen euro geschat.
Gelukkig zag de boer snel in dat hij te maken had met een golddigger en schreef een testament. Toen Marcel enige tijd later om het leven kwam bij een verkeersongeluk, bleek hij zijn echtgenote niets te hebben nagelaten.
In Frankrijk is het volledig onterven van de langstlevende in principe alleen mogelijk als er kinderen uit het huwelijk zijn. Zijn er geen kinderen, dan heeft de langstlevende in ieder geval recht op een 1/4 van de erfenis in volle eigendom, de zogenaamde legitieme portie. Lees verder

Werken in Frankrijk: de CDD

Gaat u een arbeidsovereenkomst tekenen met een Franse werkgever? Dan is de kans groot dat dit een tijdelijk contract is.
Van alle Franse arbeidscontracten die op dit moment worden gesloten, is namelijk 80%* een contract voor bepaalde tijd, de zogenaamde CDD**.
Een vast contract (een CDI***) is een veel groter risico voor de werkgever. Het ontslaan van een vaste medewerker kan een tijdrovende en kostbare aangelegenheid zijn in Frankrijk. Na afloop van een CDD is de werkgever slechts een vergoeding verschuldigd van 10% van het uitgekeerde bruto salaris (de “indemnité de précarité”).
Het sluiten van een tijdelijk arbeidscontract is echter wel aan strenge voorwaarden gebonden. Lees verder

Een goede buur…..: misbruik van bevoegdheid en hinder

Aan het begin van de Eerste Wereldoorlog daagt de Franse zeppelin-bouwer Clément zijn buurman, Monsieur Coquerel, voor de rechter.
Coquerel heeft langs de erfgrens een 13 meter hoge omheining geplaatst voorzien van grote stalen punten. Een zeppelin van Clément is tegen het bouwwerk aangevlogen en is ernstig beschadigd geraakt.
Clément weet de rechter ervan te overtuigen dat de omheining Coquerel zelf tot geen enkel nut strekt. De ‘afscheiding’ vertoont namelijk zulke grote hiaten dat het erf van Coquerel er niet door wordt afgesloten. Coquerel heeft de omheining overduidelijk geplaatst om de zeppelins van Clément schade toe te brengen. Volgens de rechter heeft Coquerel misbruik gemaakt van zijn bevoegdheid als eigenaar (Abus de pouvoir). Coquerel moet de omheining afbreken en de schade aan Clément vergoeden.
Sinds het “Clément-Bayard”-arrest uit 1915 is, in Frankrijk, het ontbreken van enig eigen nut een belangrijk criterium bij het vaststellen van misbruik van bevoegdheid.
Een vergelijkbaar Nederlands arrest is het Watertorenarrest uit 1936. Lees verder

Wat is een beëdigde vertaling en wat is legalisatie?

Wanneer u een document laat vertalen dat bestemd is voor een rechtbank, notaris, overheidsdienst of andere officiële instantie dan wordt in de meeste gevallen om een beëdigde vertaling gevraagd. Vaak zijn het authentieke aktes, processtukken, diploma’s en uittreksels uit de burgerlijke stand die na vertaling moeten worden beëdigd.
Beëdiging houdt in dat de vertaler uw vertaling voorziet van zijn stempel en een ondertekende verklaring. Zo weet de betreffende instantie dat het document is vertaald door een erkend (beëdigd) vertaler.
Beëdigde vertalingen die naar het buitenland gaan, moet u laten legaliseren. Legalisatie garandeert de buitenlandse instantie dat de handtekening van de vertaler echt is.
Is uw vertaling bestemd voor een land dat is aangesloten bij het Apostilleverdrag dan is een apostillestempel op de vertaling voldoende. Hiervoor gaat u naar de rechtbank waar de vertaler is beëdigd (in de verklaring van de vertaler aan het einde van de vertaling staat welke rechtbank dit is). Lees verder

Bedrijfsruimte huren in Frankrijk: wat zijn uw rechten?

Voor ondernemers die overwegen om bedrijfsruimte te huren in Frankrijk, is het goed om stil te staan bij de positie van de huurder naar Frans recht. Welke rechten u heeft als zakelijk huurder hangt af van het type huurcontract. De meest voorkomende zakelijke huurcontracten zijn de “bail professionnel” en de “bail commercial”. De “bail professionnel” wordt vooral gebruikt voor de verhuur van praktijkruimtes aan tandartsen, huisartsen, notarissen en andere vrije beroepen. De huurder kan het contract op ieder moment opzeggen, met inachtneming van een opzegtermijn van zes maanden. De verhuurder, daarentegen, kan het contract pas na zes jaar beëindigen.
Huurder en verhuurder komen bij aanvang van het contract gezamenlijk de huurprijs overeen. Tussentijdse huurverhoging is in principe niet toegestaan, tenzij hierover een clausule is opgenomen in het huurcontract.
De verhuurder mag boven op de eerste maand huur sleutelgeld vragen (“pas-de-porte”) en een borg (“dépôt de garantie”). Sinds 2014 zijn huurder en verhuurder verplicht om bij aanvang en bij beëindiging van het contract gezamenlijk een inventarislijst te doorlopen en af te tekenen.

De zogenaamde “bail commercial” biedt huurders nog meer bescherming. Lees verder

Franse wet frustreert juridisch duomoederschap

Het gezin met een biologische vader en moeder is allang niet meer de hoeksteen van de samenleving. Steeds meer kinderen worden opgevoed door twee ouders van hetzelfde geslacht of groeien op in één- of meeroudergezinnen.
Deze maatschappelijke ontwikkelingen hebben geleid tot wijzigingen in het afstammingsrecht. Ook de sociale, niet-biologische ouders, kunnen onder bepaalde voorwaarden voor de wet familie worden van het kind. Zo wordt het voor hen mogelijk om ouderlijk gezag te krijgen en kan het kind hun wettelijke erfgenaam worden.
Vergeleken met het Franse afstammingsrecht is het Nederlandse recht een stuk moderner. Vooral juridisch duomoederschap is bij ons beter geregeld. Lees verder